Technika "Spalania" Kadzideł Sypkich

Najczystszą i najbardziej pierwotną postacią kadzideł są skruszone wyschnięte części roślin lub substancje pochodzenia mineralnego (bursztyn, turkus, korale, etc.). Pomimo swoich bezspornych walorów ich postać (sypka) często zniechęca potencjalnych użytkowników. Faktycznie, węgiel trybularzowy wykorzystywany do palenia kadzideł w pomieszczeniach o dużej kubaturze, może budzić pewne wątpliwości jeśli będzie stosowany w niskich pomieszczeniach, których powierzchnia nie przekracza kilkunastu metrów kwadratowych. Węgiel trybularzowy jest impregnowany azotanem potasu (saletrą potasową) co powoduje jego natychmiastowy zapłon, niestety ma to też wpływ na jakość inhalacji w naszych, z reguły nie dużych, mieszkaniach. Co więcej, węgiel drzewny daje bardzo wysoką temperaturę co powoduje zbyt szybkie spalanie się kadzidła (część olejków eterycznych ulegnie spaleniu). Rozwiązanie powyższego problemu jest zawarte w tradycji ludów pierwotnych, które często "spalały" kadzidła na rozgrzanych kamieniach. Ich temperatura jest minimalnie niższa od temperatury zapłonu kadzideł. Tym samym olejki eteryczne mogą zostać uwolnione w całości, a same zioła ulegają nie tyle spaleniu co wyprażeniu.

Oczywiście rozgrzewanie kamieni w mieszkaniach nie jest szczególnie praktycznym rozwiązaniem, dlatego też proponujemy proste urządzenie będące doskonałym substytutem powyższego mechanizmu. Składa się on z trzech elementów: specjalnych szczypczyków, miedzianej czarki, w której kadzidło ulega wyprażaniu oraz skrobaka do oczyszczania czarki.

Atutem powyższego podejścia jest możliwość płynnej regulacji prędkości wyprażania przez zmienianie odległości czarki od płomienia. W momencie gdy uznamy, że została uwolniona odpowiednia ilość olejków proces możemy natychmiast przerwać.

Dzięki doskonałemu przewodnictwu cieplnemu miedzi cały proces trwa nie dłużej niż 1-2 minuty, a zużycie samego kadzidła jest znacznie niższe (przykładowo na pomieszczenie ok. 12 m2 wystarczy 0,2 (!) grama białej szałwii).